Wikiception

December 16th, 2010

За подобро разбирање на случајот Викиликс Ве скокоткам со трејлерот  (поубо е целио да се џорне) од фикшн филмот Inception,  со филмот снимен по вистинска случка - “Џулијан Асанж како Леонардо ДиКаприо во филмот Викисепш`н.“

Главната роља е препознатлива за прволачињата, Џилијан Асанж го игра Леонардо ДиКаприо. Останатите улоги се малку потешки за дешифрирање, но ќе ускокнам со неколку. Само за читателите на овој блог; Мајкл Кејн е замаскиран со класичната улога на старомоден детектив, во современието би одговарало ко шефче на одел од МИ6 или ЦИА, додека симпатичната и млада помошничка ја игра улогата на Anon или Gnosis, знаете, оние млади идеалистични деца, технички гикови и хакери. Жената на ДиКаприо Леонардо во филмот е тотално нереален лик, моќен покренувач на целата сторија, како идеалот за справедливост на Џулијан Асанж.

Многу е зезнато кога ќе се побрка сонот со јавето, како во Inception, сон во сон во сон во сон. Двојно е така, кога ќе се побрка имагинарното со реалното во животните ситуации. И кога се игра игра во игра во игра во игра, не е на одмет да се стави еден клик-клак во џебот, колку да се сепнеме каде сме сите ние.

Кус дисензус

December 8th, 2010

Секој, буквално секој, формализиран систем на власт што било кога постоел, постои, и ќе постои,  е наполно способен да спроведе масовни убиства, класно потлачување и режимска репресија. До тука со опозиционо настроените сум во согласност. Сепак преферирам депозициона поставеност. Зошто? Воглавно, поради многу едноставна причина. Исходиштето на “Патот од добри намери“ не е монопол единствено на власта. И смисловно ќе застанам на второто зошто?. Наспроти она што јавно, изразено преку доминантните прецепции, се случува на општествено политички терен, било домашен, било меѓународен, далеку поинетерсни за умот ми се политиката на дисензус и комуналната деполитизација.